Τα νεα οικονομικά μέτρα, η Τζούλια Αλεξανδράτου και μια γενιά
Η εξαγγελία των σκληρότερων οικονομικών μέτρωντης τελευταίας 30 ετίας συνέπεσε με τη κυκλοφορία στα περίπτερα ενός dvd με σκληρό πορνό μιας tv περσόνας που έχει απασχολησει και έχει πατροναριστεί προς τη κοινή γνώμη όπως αυτή τουλάχιστον διαμορφώνεται είτε απ τη κουλτούρα των μεσημεριανάδικων είτε απο τα “life style” κίτρινα φύλλα νεόκοπων κυριακάτικων εφημερίδων.
Η οικονομική χρεοκοπία δεν είναι πρωτογνωρη για την Ελλάδα βλ. ενδεικτικά το άρθρο Μαρκέτου http://www.tovima.gr/default.asp?pid=49&ct=114&artid=316473. Απ το δυστυχώς επτωχεύσαμεν, Απ τη Μικρασιατική Καταστροφή, Το τέλος του Εμφυλίου, την υποτίμηση Μαρκεζίνη και Ανδρέα η Ελλάδα γνώρισε χρεοκοπίες απο τις οποίες βγήκε είτε λόγω κάποιων λίγων οραματιστών πολιτικών είτε της σκληρής δουλειάς της πλειοψηφίας των κοινωνικών ομάδων η οποία παρήγαγε πραγματικό πλούτο.Μη πάτε μακριά δείτε τους γονείς σας. Ποτέ όμως μια γενιά και μιλάω για αυτούς που γεννήθηκαμε μεταξύ 75-80 δε κλήθηκε ν’ανατρέψει τόσο βίαια το οικονομικό και κοινωνικό της status για να πληρώσει τις ακριβές συνέπειες των parties της γενιάς του Πολυτεχνείου, της αλλαγής των 80’s και της κορύφωσης με τα Κωστοπουλικά περιοδικά των 90’s.
Το χειρότερο όμως δεν είναι η ανατροπή καθεαυτή αλλά η αδυναμία ανάδειξης ενός μοντέλου εξόδου απ τη κρίση. Αυτοί που τη δημιούργησαν μοιάζουν δήθεν εξοργισμένοι και αυτοί που καλούνται να τη πληρώσουν σοκαρισμένοι αν όχι αποχαυνωμένοι. Η χρεοκοπία πιο πολύ απο οικονομική είναι κοινωνική. Απέτυχε το κοινωνικό μας μοντέλο γιατι συνεχίσαμε να το αναπαράγουμε γνωρίζοντας οτι ήταν σάπιο αλλά γιατί όλοι ελπίζαμε να βρούμε μια τρύπα και να τη χρεώσουμε κάπου αλλού. The party is over.
Το dvd της Τζούλιας μοιάζει σαν μια τραγική ειρωνεία. Αδίστακτο, χυδαίο-όχι δε μ’έπιασε συντηρητικό παραλήρημα- δείχνει το δρόμο, δεν έχει σημασία τι αλλά πόσα..στις εποχές κρίσης όλα είναι θεμιτά αρκεί ν’αποφέρουν , όλα νομιμοποιούνται στη λογική του αν μπορείς καντο. Η εκπόρνευση χιλιάδων γυναικών στα 90’s που προέρχονταν απο γειτονικές χώρες και όλοι πιστεύαμε οτι δε θα συνέβαινε ποτέ εδώ έρχεται τώρα να χτυπήσει τη πόρτα μας σαν κοινωνικό μοντέλο στη πιο εκσυγχρονισμένη του μορφή.
Η οικονομική χρεοκοπία είναι γεγονός αλλά ίσως αναστρέψιμη η κοινωνική όμως χρεοκοπία μοιάζει σαν ένα τέλμα χωρίς σκοινί διαφυγής..
Η οικονομική χρεοκοπία δεν είναι πρωτογνωρη για την Ελλάδα βλ. ενδεικτικά το άρθρο Μαρκέτου http://www.tovima.gr/default.asp?pid=49&ct=114&artid=316473. Απ το δυστυχώς επτωχεύσαμεν, Απ τη Μικρασιατική Καταστροφή, Το τέλος του Εμφυλίου, την υποτίμηση Μαρκεζίνη και Ανδρέα η Ελλάδα γνώρισε χρεοκοπίες απο τις οποίες βγήκε είτε λόγω κάποιων λίγων οραματιστών πολιτικών είτε της σκληρής δουλειάς της πλειοψηφίας των κοινωνικών ομάδων η οποία παρήγαγε πραγματικό πλούτο.Μη πάτε μακριά δείτε τους γονείς σας. Ποτέ όμως μια γενιά και μιλάω για αυτούς που γεννήθηκαμε μεταξύ 75-80 δε κλήθηκε ν’ανατρέψει τόσο βίαια το οικονομικό και κοινωνικό της status για να πληρώσει τις ακριβές συνέπειες των parties της γενιάς του Πολυτεχνείου, της αλλαγής των 80’s και της κορύφωσης με τα Κωστοπουλικά περιοδικά των 90’s.
Το χειρότερο όμως δεν είναι η ανατροπή καθεαυτή αλλά η αδυναμία ανάδειξης ενός μοντέλου εξόδου απ τη κρίση. Αυτοί που τη δημιούργησαν μοιάζουν δήθεν εξοργισμένοι και αυτοί που καλούνται να τη πληρώσουν σοκαρισμένοι αν όχι αποχαυνωμένοι. Η χρεοκοπία πιο πολύ απο οικονομική είναι κοινωνική. Απέτυχε το κοινωνικό μας μοντέλο γιατι συνεχίσαμε να το αναπαράγουμε γνωρίζοντας οτι ήταν σάπιο αλλά γιατί όλοι ελπίζαμε να βρούμε μια τρύπα και να τη χρεώσουμε κάπου αλλού. The party is over.
Το dvd της Τζούλιας μοιάζει σαν μια τραγική ειρωνεία. Αδίστακτο, χυδαίο-όχι δε μ’έπιασε συντηρητικό παραλήρημα- δείχνει το δρόμο, δεν έχει σημασία τι αλλά πόσα..στις εποχές κρίσης όλα είναι θεμιτά αρκεί ν’αποφέρουν , όλα νομιμοποιούνται στη λογική του αν μπορείς καντο. Η εκπόρνευση χιλιάδων γυναικών στα 90’s που προέρχονταν απο γειτονικές χώρες και όλοι πιστεύαμε οτι δε θα συνέβαινε ποτέ εδώ έρχεται τώρα να χτυπήσει τη πόρτα μας σαν κοινωνικό μοντέλο στη πιο εκσυγχρονισμένη του μορφή.
Η οικονομική χρεοκοπία είναι γεγονός αλλά ίσως αναστρέψιμη η κοινωνική όμως χρεοκοπία μοιάζει σαν ένα τέλμα χωρίς σκοινί διαφυγής..
Σκόρπιες Σκέψεις Τετάρτης προς Πέμπτη..
Στέφανος Καβαλιεράκης
Leave a Reply
ΟΝΝΕΔ ανοικτη για ολους
Θα μας βρειτε:
Απεργία διπλωματών. Φορολογήστε τους και άλλο κύριε Παπανδρέου. Ακόμα δεν έχουν μετανιώσει για τις αδιαφανείς διαδικασίες στις οποίες επιδίδονται μέσα στο Ανώτατο Υπηρεσιακό Συμβούλιο του Υπουργείου Εξωτερικών.
Κύριε Παπανδρέου, γιατί δεν καταλογίζετε στις ιδιωτικές περιουσίες καθενός φταίχτη, όλη τη ζημιά που προκαλούν στο δημόδιο (και κατ’ επέκταση στην τσέπη μας)όλοι οι κρατικοί λειτουργοί που προκαλούν πετυχημένες αγωγές αποζημίωσης κατά του Δημοσίου;
Γιατί ο φτωχός, ο μισθοσυντήρητος πολίτης πρέπει να πληρώνει με τη φορολογία του, την αποζημίωση που επιδικάζουν ως ηθική βλάβη τα δικαστήρια, επειδή κάποιος κρατικός λειτουργός, λ.χ. ένα ή περισσότερα μέλη του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου του Υπουργείου Εξωτερικών, άλλαξαν ένα φύλλο ποιότητος ενός κρινόμενου για προαγωγή και το “έχει αντιληφθεί την αξία των κοινωνικών σχέσεων” το μετέτρεψαν με την προσθήκη του “δεν” σε “δεν έχει αντιληφθεί την αξία των κοινωνικών σχέσεων”, και τον κόβουν ομόφωνα στις προαγωγές;
Γιατί επιμένετε κύριε Παπανδρέου να μην τιμωρείτε εκείνους που παραβαίνουν το καθήκον τους και ζημιώνουν με τις ζημιογόνες συμπεριφορές τους την περιουσία του Δημοσίου; Γιατί έχετε καθιερώσει, εθιμικά, τέτοια ασυλία σε παράνομες συμπεριφορές των οργάνων του Υπουργείου Εξωτερικών; Γιατί δεν δίνετε εντολή στον Πάρεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου να καταλογίσει τη ζημιά του δημοσίου στην ιδιωτική περιουσία του φταίχτη, λ.χ. στο εξοχικό του στο Μάτι, που θα μπορούσε κάλλιστα να κατασχεθεί και να βγεί στον πλειστηριασμό, αντί να επιβαρυνθεί γι’ αυτό ο έλληνας πολίτης;
Τα ανωτέρω τα έχω αποστείλει σε γερμανικές εφημερίδες και μην πιστεύετε ότι θα διαφύγουν από την προσοχή των οργάνων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που θα μας κρίνουν σε δύο μήνες για την ειλικρίνειά μας (μάλλον τη δική σας ειλικρίνεια, όχι τη δική μας).
Κύριε Τέρρυ Σταματόπουλε, Πληρεξούσιε Υπουργέ Α’ Τάξεως, πρώην μέλος του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου του Υπουργείου Εξωτερικών. Τί γνώμη έχετε για τη φορολόγηση του επιδόματος εξωτερικού που σας επιβάλλει τώρα η κυβέρνηση, με τη σύμφωνη γνώμη του ελληνικού λαού; Πολύ κακό, έ;
Κυρία Δανάη – Μαγδαληνή Κουμανάκου, Πληρεξ.Υπουργέ Α’ Τάξεως Τί γνώμη έχετε για τη φορολόγηση του επιδόματος εξωτερικού που σας επιβάλλει τώρα η κυβέρνηση, με τη σύμφωνη γνώμη του ελληνικού λαού; Πολύ κακό, έ; Παρόλο που δεν σπουδάσατε νομικά, αλλά Κοινωνιολογία στο Paris IV, θα πρέπει να γνωρίζετε, μια και είστε για δεύτερη θητεία μέλος του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου, ότι υπάρχει ένα συνταγματικό δικαίωμα (άρθ.20), το δικαίωμα της ακροάσεως, που έχει κάθε διοικούμενος, από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, να μαθαίνει πότε κρίνεται, και να μπορεί να εμφανίζεται να υπερασπίζει τον εαυτό του, πρόσωπο με πρόσωπο, και όχι κατόπιν εορτής στα δικαστήρια, επειδή φταρνίστηκε πριν 25 χρόνια, όταν με πολλές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας που σας έχει προσκομίσει ο ενδιαφερόμενος επειδή εκδόθηκαν ονομαστικά γι’ αυτόν, το εν λόγω δικαστήριο σας έχει απαγορεύσει ρητά να ανατρέχετε σε τόσο μακρυνό παρελθόν.
Ποιος σας έχει βάλει την ιδέα ότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας είναι προαιρετικές για το Υπουργείο Εξωτερικών; Δηλαδή τόσοι δικαστές ξημεροβραδιάζονται για να βγάλουν τις αποφάσεις και εσείς τις κρίνετε ότι είναι “προαιρετικές”;
Κύριε Μιχαήλ Χισκάκη, Πληρεξούσιε Υπουργέ Α’ Τάξεως. Τί κάνετε; Πως είστε; Τελικά “είχε ή δεν είχε αντιληφθεί την αξία των κοινωνικών σχέσεων” ο ενδιαφερόμενος;Τί γνώμη έχετε για τη φορολόγηση του επιδόματος εξωτερικού που σας επιβάλλει τώρα η κυβέρνηση, με τη σύμφωνη γνώμη του ελληνικού λαού; Πολύ κακό, έ;
Κύριε Χάρη Ροκανά, Πρέσβη, πρώην Γενικέ Γραμματέα, τι κάνετε; Τί γνώμη έχετε για τη φορολόγηση του επιδόματος εξωτερικού που σας επιβάλλει τώρα η κυβέρνηση, με τη σύμφωνη γνώμη του ελληνικού λαού; Πολύ κακό, έ; Τι κρίμα που δεν ζούμε ακόμα τις μέρες της δόξας με την Ντόρα Μπακογιάννη.
Εσείς συνταξιούχοι γηραλέοι Πρέσβεις επί τιμή, με το ένα πόδι στον τάφο, που καταστρώνετε διαβολικά σχέδια Οργανισμών του Υπουργείου Εξωτερικών (τώρα θα προσφέρετε υπηρεσίες με μπλοκάκι αποδείξεων), τι ωραία που τα είχατε μεθοδεύσει το 2007 με την Ντόρα Μπακογιάννη. Φροντίσατε και καθυστερήσατε την κατάθεση στη Βουλή του νέου σχεδίου νόμου περί Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, ώστε να αποχωρήσουν από την υπηρεσία υποχρεωτικά 4 διπλωματικοί υπάλληλοι με το όριο ηλικίας (επαίσχυντο) του 60ου έτους και να μην υπαχθούν στη ρύθμιση του ενιαίου ορίου ηλικίας του 65ου έτους. Γνώριζαν όλοι ανεξαιρέτως οι διπλωματικοί υπάλληλοι (που σήμερα θρηνούν για το φορολογούμενο επίδομα εξωτερικού τους) ότι αυτοί που θα αποχωρούσαν με την εν λόγω μεθόδευση από την υπηρεσία δεν είχαν συμπληρώσει την 35ετία στο δημόσιο και είχαν στα χέρια τους ανεκτέλεστες αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας με το ακυρωτικό περιεχόμενο των οποίων ως προς τις προαγωγές δεν συμφωνούσε η τότε Υπουργός Ντόρα Μπακογιάννη. Το ήξεραν όλοι, σιώπησαν όλοι, δεν έγραψε ούτε ένας, ούτε μία αναφορά, ούτε μια επιστολή συμπαράστασης. Όλοι δουλικά ταυτίστηκαν με την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, στην οποία η διπλωματική ηγεσία είχε περιγράψει τις υποθέσεις ως άκρως απειλητικές για την ίδια της την υπόσταση, χωρίς την παραμικρή ντροπή.